تبليغاتX
کامران وهومن+دیگران

کامران وهومن+دیگران

همه چیز(علمی.تاریخی......

گوشی رو برمی داریو چند وقت یه بار زنگ می زنی

چند وقت یه بار به آرزو به رویاهام رنگ می زنی

بعدش میگی شاید باید از هم دیگه دور بمونیم

میگی  باید سعی بکنیم سخته ولی ما میتونیم

 

تو اونیکه اومد از آسمون نیستی

تو اونیکه میخواست منو تا پای جون نیستی

تو اونیکه بهشت رو اورد رو زمین

اینو نوشت که فقط منو می  خواد همین

حتی نداشت تو حرفاش یه نقطه چین

نیستی    نیستی    نه نیستی

خیلی ممنون که میپرسی حالمو

خیلی ممنون که نگرانی واسه من

خیلی ممنون خیلی ممنون که می خوای بدونی با کیم کجا

خیلی ممنون    پس چرا دلت نمیسوزه باسه سادگیام

+ نوشته شده در  پنجشنبه 16 فروردین1386ساعت 5 PM  توسط سورنا  | 

سلام

آلبوم جدید یا ریمکس آلبوم قیلی را گرفتم

نظر که ندادید ولی تا یکشنبه اگه مشکلی پیش نیاد میزارمش برای دانلود

دوتا آهنگ جدید داره به اسمهای

Kamran & Hooman - The Remix Album - 01 Dooset Daram (Kheyli

Kamran & Hooman - The Remix Album - 02 Khheyli Mamnoon (www.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 15 فروردین1386ساعت 5 PM  توسط سورنا  | 

امروز یک نظر سنجی میزاریم تا معلوم شه کامران قشنگتره یا هومن

البته این چیزی از قابلیتهاشون کم نمی کنه

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 14 فروردین1386ساعت 4 PM  توسط سورنا  | 

سلام به همه شما خوبان وتبریک مجدد سال نو

فقط برای شما آرزوی خوبی دارم که از همه چیز مهم تره

وخبر خوش برای علاقمندانبه کامرا وهومن(برادران جعفری)

آلبوم جدید کامران وهومن برای دانلود در خدمت شما

ولی یه شرط داره

باید نظر بدید تا برای دانلود بزارم

به حد نصاب که رسید می زارم

با تشکر سورنا

وقدر دانی از امیر علی صاحب وبلاگ که هزینه مالی گرفت آلبوم را برعهده داشت

خدانگهدار

+ نوشته شده در  یکشنبه 12 فروردین1386ساعت 5 PM  توسط سورنا  | 

سلام

خوبید

من دیروز شو اگه عشق من تو نیستی رو دیدم

قشنگ بود ولی سطحش از دیگر اجراهاشون پائین تر بود

من هر چه زود تر آلبوم جدیدشونو میزارم

به هر قیمتی که شده

تا اون روز بای

البته قول صد ردر صد نمیشه داد تا آخر این ماه بتونم

ولی سعی خودم را می کنم

بای

+ نوشته شده در  جمعه 10 فروردین1386ساعت 9 PM  توسط سورنا  | 

 

هم جا حرف تواِ همه برات گل ميارن

چرا مردم نمي خوان دس از سر تو بردارن

بگو من ديوونتم دوست دارم خيلي زياد

نگي من مي ميرم و دق مي كنم،دلت مياد؟

چرا مردم همشون تو رو به من نشون مي دن

از هزار فرسخي هم واسه تو دس تكون مي دن

چرا عكسات مي شينه رو ديوار اتاقشون

چرا فكر تو مياد خيلي شبا سراغشون

چرا هي به تو شماره و گل و عدد مي دن

قلباشونو روي كاغذ به جاي سند مي دن

چرا يه امضاي تو براي اونا كافي نيس؟

تو خودت قاضي شو خيلي كاراشون اضافي نيس؟

چرا به اونا نگفتي كه يه ديوونه داري؟

بهشون بگو محاله منو تنها بذاري

چرا هي نامه مياد واسه تو از راهاي دور؟

مي رسه تولدت كلي چيزاي جورواجور

چرا وقتي همشون مي بيننت داد ميزنن

تو هنوز چيزي نخوندي همه فرياد مي زنن

اونا از جون من و عشق قشنگم چي مي خوان

خب صداتو دوست دارن پس چرا دنبالت ميان؟

چرا بوسه هاشونو رو گونه تو مي شونن

تو منو داري چرا اونا اينو نمي دونن

مگه تو ترانه هام جاي چشاي تو بده

كسي اندازه من ديوونگي رو بلده؟

دستاتو چرا مي گيرن توي پاييز و بهار

پس چرا اين عادتاشونو نمي ذارن كنار

چرا آغوش تو ميشه سرپناه اشكاشون؟

چرا با ديدن تو خيره مي مونه چشماشون

چرا از رو شيطنت هي به تو چشمك مي زنن؟

چرا هي مي خوان بگن واست عزيزتر از منن؟

چرا حتي تو خريد تو رو رها نمي كنن؟

عينكم مي زني مي شناسن حيا نمي كنن

چرا قلبت نمي خواد از عشقمون چيزي بگه

نكنه دلت مي خواد بري پيش يكي ديگه

چرا تو ترانه هات يه دونه مريم نداري؟ (اينجا منظورش از مريم به مهديه بود)

ديگه وقتشه كه اسممو با اسمت بياري

چرا مردم مي تونن عاشقونه صدات كنن

خب اگه دوست دارن شب بشينن دعات كنن

ولي نه چرا اونا تو رو مي خوان دوست دارن

مي خوان از زندگي من و تو سر در بيارن

چرا تو نگفتي من ترانه هام مال تواِ؟

فال تو فال منه فال منم فال تواِ

چرا دوس نداري به سوالاشون جواب بدي

به خودت واسه يه بار جرات انتخاب بدي

بگو ما يه عهدي بستيم و با هم،هم نفسيم

قسمت هميم اگه حتي به هم دير برسيم

چرا خيلي ها دارن واسه تو نقشه مي كشن

واسه تولدت گل بنفشه مي كشن

مگه از عشق من و چشماي تو بي خبرن

چرا راحت نمي گي تا همه از اينجا برن

خستم از حرفا و نامه هاي عاشقونشون

بگو بشنون صداي ناز تو،تو خونشون

اگه عاشقت باشن واسه تو خوشبختي مي خوان

نمي شه كه وقت و بي وقت واسه ديدنت بيان

خود تو يه بار فقط يه بار بذار به جاي من

تا ببيني كه چيه دليل گريه هاي من

اين ترانه رو بخون كه زير گنبد كبود

تو بودي كلي طرفدار و يه مريم حسود

توي قصر آرزوهامون كسي رو را نده

بگو قلب تو مال منه به هيچكي جا نده

به اونا بگو اگه رنگ صداتو دوس دارن

بهتره دس از سر زندگي ما بردارن

+ نوشته شده در  سه شنبه 7 فروردین1386ساعت 10 PM  توسط سورنا  | 

 

Ȑ

Ͽ

ӿ

ӿ

Ȑ

ѿ

с

Ȑ

Ȑ

( )

ǐ

ϐ

Ȑ

ǐ

Ȑ

ǐ

Ȑ

Ȑ ǐ

ϐ

+ نوشته شده در  سه شنبه 7 فروردین1386ساعت 10 PM  توسط سورنا  | 

سلام به همه مردم ایران

آغاز سال یک ۱۳۸۶را به همه شما خوبان تبریک عرض می کنم

امیدوارم سالی پراز خیر وبرکت برای شما عزیزانباشد

موفق باشید

عیدتون مبارک

بای

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1 فروردین1386ساعت 12 PM  توسط سورنا  | 

نظر ندادید منم مطلب راجع مطالب دیگر گذاشتم

حالا که دیگه داره عید میشه شما به من نظر عیدی بدید تا ببینید من چه کار ها که نخواهم کرد

هر برنامه ای که بخواهید می گزارم

از فیلتر شکن قوی بگیر  تا برنامه های دانلود سریع

سال خوبی را پیشاپیش تبریک می گم

به خدا سپردمتون

 

+ نوشته شده در  شنبه 26 اسفند1385ساعت 8 PM  توسط سورنا  | 

هسته اتم های آزاد شده در فرآیند شکافت مربوط به عناصر شیمیایی مختلفی هستند. چون هسته های تولید شده نیز معمولاً ایزوتوپ های ناپایدار می‌باشند، محصولات شکافت تا حد بالایی رادیواکتیو هستند این ایزوتوپ‌ها هم واپاشی کرده و پرتوهای گاما و بتا تابش می‌کنند. این محصولات شکافت به شدت رادیواکتیو ( یا ضایعات واپاشی آنها که همانند محصولات اولیه شکافت بسیار ناپایدارند و زمان واپاشی بسیار کوتاهی دارند ) زباله های هسته ای به حساب می‌آیند.

شکافت القا شده
با وجود اینکه اغلب اوقات، ساده ترین شکل آغاز شکافت جذب یک نوترون آزاد توسط هسته است، واکنش شکافت را به وسیله برخورد یک هسته قابل شکافت با دیگر ذرات نیز می‌توان القا کرد. این ذرات می‌توانند پروتون، هسته های دیگر و یا حتی فوتون های با انرژی خیلی بالا مثل پرتوهای گاما باشند.
به ندرت ممکن پیش بیاید که یک هسته قابل شکافت بدون دریافت نوترون شکافت هسته ای خودبه خودی انجام دهد.
شکافت القایی در عناصر سنگین آسانتر است و به طور کلی هر چه هسته سنگین تر باشد احتمال بیشتری وجود دارد تا شکافته شود . شکافت در عناصر سنگین تر از آهن انرژی تولید می‌کند و در عناصر سبک تر از آهن نیاز به انرژی دارد. خلاف آن در مورد هم جوشی هسته ای صادق است، هم جوشی در عناصر سبک تر از آهن انرژی تولید می‌کند و هم جوشی در عناصر سنگین تر از آهن نیاز به انرژی دارد. بیشترین عناصری که در شکافت هسته ای استفاده می‌شوند
اورانیوم و پلوتونیوم هستند. اورانیوم سنگین ترین عنصری است که در طبیعت یافت می‌شود. پلوتونیوم دچار شکافت هسته ای خودبه خودی می‌شود و نیمه عمر نسبتاً کوتاهی دارد. اگر چه عناصر دیگری هم هستند که می‌توان از آنها استفاده کرد. اما این عناصر بهترین ترکیب از لحاظ راحتی شکافت و یکنواختی را دارند.


اثرات ایزوتوپها
اورانیوم طبیعی شامل 3 ایزوتوپ است: U-234 ( %006/0)، U-235 ( %7/0)، U-238(%3/99) سرعت لازم برای یک واکنش شکافت نسبت به یک واکنش غیر شکافت برای ایزوتوپ های مختلف متفاوت است. U-238 با نوترونهایی که انرژی بیشتر از 1Mev دارند شکافته می‌شود چنین نوترونهایی از انفجارهای هم جوشی تولید می‌شوند. اما شکافت اورانیوم چنین نوترونهای پر انرژی تولید کند. در حالتهای نادری u-238 نوترونهای کم انرژی جذب می‌کند اما شکافته نمی شود بنابراین نمی تواند مانند U-235 در واکنش زنجیره ای شرکت کند. U-238 جرم بحرانی ندارد. با این حال وقتی که یک نوترون جذب می‌کند U-239 حاصل ناپایدار است و ابتدا به NP-239 و سپس به PU-239 واپاشیده می‌شود. PU-239 درست مانند U-235 با نوترونهای کند نیز شکافته می‌شود. بنابراین قسمتی از انرژی تولید شده در رآکتورهایی که از سوخت اورانیوم استفاده می‌کنند را شکافت پلوتونیوم تأمین می‌کند.
U-235 نسبت به U-238 با گستره وسیع تری از نوترونهای باانرژی های مختلف واکنش می‌دهد. U-235 بزرگترین سطح مقطع واکنش برای U-235 زمانی است که با نوترونهای کند واکنش می‌دهد. بدین معنی که احتمال شکافت U-235 زمانی که با نوترونهای کند یا " نوترونهای گرمایی " برخورد کند بسیار بیشتر است این نوترونها بسیار کم انرژی تر از نوترونهایی هستند که از شکافت U-235 تولید می‌شود. معمولاً از گرافیت یا آب برای کند کردن نوترونهایی که در واکنش شکافت تولید می‌شوند استفاده می‌شود تا با استفاده از این نوترونها U-235 بیشتری شکافته می‌شود. اگر نسبت U-235 بالا باشد، بدون نیاز به کند کننده هم واکنش زنجیره ای ادامه می‌یابد.
نسبت U-235 در اورانیوم طبیعی 1 به 140 است. در ضمن تفاوت جرم بسیار کم بین ایزوتوپ‌ها جداسازی آنها مشکل می‌کند. در پروژه منهتن بود که دانشمندان به امکان جداسازی U-235 پی بردند. جداسازی U-235 مهمترین عامل موفقیت آنها در این پروژه بود.

کند کننده ها
نوترونهای گرمایی که در واقع نوترونهای کند می‌باشند احتمال بیشتری برای شکافتن U-235 دارند، اما نوترونهای آزاد شده در فرآیند شکافت سرعت بالایی دارند و از این نوع نوترونها نمی باشند. احتمال هر دو واکنش های شکافت و غیر شکافت بستگی به سرعت نوترونها دارد. متأسفانه، سرعتی که در آن احتمال انجام واکنش های غیر شکافت بیشترین مقدار است بین سرعت متوسط نوترونهای آزاد شده از فرآیند شکافت و سرعتی لازم برای انجام شکافت می‌باشد.
چند سال قبل از شکافت برای کند کردن نوترونها آنها را از مواد با وزن اتمی کم مثل مواد هیدروژنی عبور می‌دادند. فرآیند کند کردن نوترونها یک برخورد الاستیک ساده بین ذرات بسیار پر سرعت و ذراتی است که عملاً در حالت سکونند می‌باشد. هر چه جرم ذره برخورد کننده با نوترون کمتر باشد، نوترونها انرژی جنبشی بیشتری از دست می‌دهند. بنابراین عناصر سبک کند کننده های بهتری هستند. می‌توان گفت که خصوصیت مهم یک کند کننده خوب این است که وزن اتمی کمی داشته باشد در ضمن تمایل کمی برای جذب نوترون داشته باشد یا بهتر از آن اصلاً تمایلی برای جذب نوترون نداشته باشد. لیتیوم و برن خصوصیت دوم را ندارند. استفاده از هلیوم نیز دشوار است چون اولاً گاز است و ثانیاً ترکیبات پایداری هم ندارد. پس بهترین گزینه برای کند کننده بین هیدورژن، دوتریوم، بریلیوم و کربن می‌باشد. انریکوفرمی و Leo szilard برای اولین بار، استفاده از گرافیت را به عنوان کند کننده در واکنش های زنجیره ای پیشنهاد دادند.


- کاهش جذب نوترون بدون شکافت با جداسازی ایزوتوپ ها
مسئله دیگری که شکافت هسته ای را پیچیده تر می‌کند این است که اورانیوم طبیعی از 3 ایزوتوپ U-234 به میزان 600/0 درصد، U-235 به میزان 0.7 درصد و U-238 به میزان 3/99 درصد تشکیل شده است. همینطور که قبلاً توضیح دادیم احتمال وقوع شکافت برای ایزوتوپ های مختلف و هم چنین نوترونهای باانرژی های متفاوت به یک میزان نیست.
نوترونهای با انرژی های متوسط ( در حدود چند الکترون ولت ) با احتمال زیادی جذب U-238 می‌شوند و U-239 تشکیل می‌شود اما این فرآیند منجر به شکافت نمی شود. احتمال قابل توجهی نیز برای برخورد غیر الاستیک نوترونهای پر انرژی با U-238 وجود دارد اما در یک برخورد غیر الاستیک هیچ نوترونی جذب نمی شود. بنابراین وجود U-238 هم باعث کاهش سرعت نوترونهای پر انرژی می‌شود و هم جذب نوترونهای با سرعت متوسط را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اگر چه در مورد U-235 هم احتمال جذب نوترون بدون انجام شکافت هسته ای وجود دارد با این حال مشاهده شده که اگر U-238 را از U-235 جدا کنیم تعداد واکنش های جذب نوترون بدون شکافت کاهش یافته و در نتیجه واکنش زنجیره ای آغاز می‌شود. در واقع ممکن است که احتمال شکافت U-235 با نوترونهای پر انرژی، در غیاب U-238، آنقدر زیاد باشد که دیگری نیازی به یک کند کننده نباشد. متأسفانه در هر 140 واحد اورانیوم طبیعی فقط 1 واحد U-235 وجود دارد. از آنجایی که یکی از روشهای جداسازی ایزوتوپ‌ها استفاده از تفاوت جرم آنها است. جرم بسیار کم بین U-238 و U-235 جداسازی این دو ایزوتوپ را بسیار مشکل کرده است.

کنترل، تسلیحات یا انرژی
مشکلی که از گذشته تا به حال محل بحث بوده واکنش زنجیره ای است. اگر بخواهیم چنین واکنشی داشته باشیم باید بتوانیم آن را کنترل کنیم. مسئله مهم همین کنترل واکنش است و بستگی به این دارد که به تولید یکنواخت انرژی علاقه مند باشیم یا انفجار! به طور کلی برای تولید یکنواخت انرژی به یک واکنش زنجیره ای شکافت القا شده با نوترون کند در مخلوطی از اورانیوم و کند کننده نیازمندیم در حالی یک بمب اتمی به یک واکنش زنجیره ای شکافت القا شده با نوترون کند در U-235 و یا Pu-239 نیاز دارد: البته نمی توان نوترون کند و تند را دقیقاً مجزا کرد و شکافت با نوترونهای کند و تند در هر دو حالت وجود دارد. با استفاده از جذب کننده های نوترون می‌توان یک واکنش زنجیره ای تولید انرژی را کنترل کرد. با قاطعیت نمی توان گفت، اما احتمال زیادی وجود دارد که چنین واکنش های زنجیره ای وقتی به دمای بالاتر می‌رسند با پایین آمدن ... احتمال جذب محصولات شکافت به یک حالت خود کنترلی برسند. در غیر این صورت ممکن است که سیستم واکنش زنجیره ای از کنترل خارج می‌شود بنابراین به نظر می‌رسد چنین آزمایش هایی باید در یک منطقه غیر مسکونی انجام شود.
تاکنون درباره این بحث کرده ایم که چگونه می‌توان یک واکنش هسته ای زنجیره ای را تولید و کنترل کرد اما درباره نحوه استفاده از آن هنوز چیزی نگفته ایم. تفاوت تکنولوژی تولید یک واکنش زنجیره ای کنترل شده و تکنولوژی استفاده از آن مثل تفاوت تکنولوژیک آتش و ساخت یک لوکوموتیو بخار است.
مشکل اصلی در اینجا رسیدن به عملکرد مناسب در دمای بالاست. یک موتور گرمایی با کارایی بالا نباید فقط گرما تولید کند، بلکه باید گرما را در یک دمای بالا تولید کند. راه انداختن یک سیستم واکنش زنجیره ای در دمای بالا و تبدیل گرمای تولید شده به کار مفید به مراتب مشکل تر از راه اندازی یک سیستم واکنش زنجیره ای در یک دمای پایین است.
البته، وجود یک زنجیره واکنش برای اینکه بمب هسته ای به خوبی کار کند کافی نیست. برای اینکه یک انفجار با کارایی بالا داشته باشیم لازم است که زنجیره واکنش به سرعت ساخته شود. در غیر این صورت فقط مقدار کمی از انرژی قبل از پرتاب بمب آزاد شده و واکنش زنجیره ای متوقف می‌شود. در ضمن لازم است که هیچ انفجار پیش از موقع نیز رخ ندهد. این مسئله انفجار بمب از گذشته تاکنون یکی از مشکل ترین مسایل در طراحی یک بمب اتمی با کارایی بالا بوده است. سه فاکتور مهم در بالا بردن احتمال شکل گیری یک واکنش زنجیره ای برای شما بیان شد: 1) استفاده از یک کند کننده، 2) رسیدن به خلوص بالا در ماده مورد استفاده، 3) استفاده از مواد خاص مثل U-235 یا PU-239. این سه فرآیند فقط یک روش خاص ندارند و طرحهای مختلفی برای استفاده از مقدار بسیار کمی U-235 یا PU-239 جداسازی شده از بلور اورانیوم معمولی یا اکسید اورانیوم و یا استفاده از یک یا دو کند کننده متفاوت پیشنهاد شده است.

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 24 اسفند1385ساعت 3 PM  توسط سورنا  | 

طراحی یک رآکتور





در همه رآکتورها، قلب رآکتور که دمای بسیار زیادی دارد باید خنک شود. در یک نیروگاه هسته ای، سیستم خنک ساز به نوعی طراحی می‌شود که از گرمای آزاد شده به بهترین شکل ممکن استفاده شود. در اغلب این سیستمها از آب استفاده می‌شود. اما آب نوعی کند کننده هم محسوب می‌شود و از این رو نمی تواند در رآکتورهای سریع مورد استفاده قرار گیرد. در رآکتورهای سریع از سدیم مذاب یا نمک های سدیم استفاده می‌شود و دمای عملیاتی خنک ساز بالاتر است. در رآکتورهایی که برای تبدیل مورد طراحی شده اند، به راحتی گرمای آزاد شده را در محیط آزاد می‌کنند.
در یک نیروگاه هسته ای، رآکتور کند منبع آب را گرم می‌کند و آن را به بخار تبدیل می‌کند. بخار آب توربین بخار را به حرکت در می‌آورد ، توربین نیز ژنراتور را می‌چرخاند و به این ترتیب انرژی تولید می‌شود. این آب و بخار آن در تماس مستقیم با راکتور هسته ای است و از این رو در معرض تابش های شدید رادیواکتیو قرار می‌گیرند. برای پیشگیری از هر گونه خطر مرتبط با این آب رادیواکتیو، در برخی رآکتورها بخار تولید شده را به یک مبدل حرارتی ثانویه وارد می‌کنند و از آن به عنوان یک منبع گرمایی در چرخه دومی از آب و بخار استفاده می‌کنند. بدین ترتیب آب و بخار رادیواکتیو هیچ تماسی با توربین نخواهند داشت.



انواع رآکتورهای گرمایی
در در رآکتورهای گرمایی علاوه برکند کننده، سوخت هسته ای ( ایزوتوپ قابل شکافت القایی)، مخزن بخار و لوله های منتقل کننده آن، دیواره های حفاظتی و تجهیزات کنترل و مشاهده سیستم رآکتور نیز وجود دارند. البته بسته به این که این رآکتورها از کانالهای سوخت فشرده شده، مخزن بزرگ بخار یا خنک کننده گازی استفاده کنند، می‌توان آنها را به سردسته تقسیم کرد.
الف - کانالهای تحت فشار در رآکتورهای RBMK و CANDU استفاده می‌شوند و می‌توان آنها را در حال کارکردن رآکتور، سوخت رسانی کرد.
ب - مخزن بخار پرفشار داغ، رایج ترین نوع رآکتور است و در اغلب نیروگاههای هسته ای و رآکتورهای دریایی ( کشتی، ناوهواپیمابر یا زیردریایی ) از آن استفاده می‌شود. این مخزن می‌تواند به عنوان لایه حفاظتی نیز عمل کند.
ج - خنک سازی گازی: در این رآکتورها به جای آب، از یک سیال گازی شکل برای خنک کردن رآکتور استفاده می‌شود. این گاز در یک چرخه گرمایی با منبع حرارتی راکتور قرار می‌گیرد و معمولاً از هلیوم برای آن استفاده می‌شود، هر چند که نیتروژن و دی اکسید کربن نیز کاربرد دارند. در برخی رآکتورهای جدید، رآکتور به قدری گرما تولید می‌کند که گاز خنک کن می‌تواند مستقیما یک توربین گازی را بچرخاند، در حالی که در طراحی های قدیمی تر گاز خنک کن را به یک مبدل حرارتی می‌فرستادند تا در یک چرخه دیگر، آب را به بخار تبدیل کند و بخار داغ، یک توربین بخار را بگرداند.

بقیه اجزای نیروگاه هسته ای
غیر از رآکتور که منبع گرمایی است، تفاوت اندکی بین نیروگاه هسته ای و یک نیروگاه حرارتی تولید برق با سوخت فسیلی وجود دارد.
مخزن بخار تحت فشار معمولا درون یک ساختمان بتونی تعبیه می‌شود که این ساختمان به عنوان یک سد حفاظتی در برابر تابش رادیواکتیو عمل می‌کند. این ساختمان هم درون یک مخزن بزرگتر فولادی قرار می‌گیرد. هسته رآکتور و تجهیزات مرتبط با آن درون این مخزن فولادی قرار گرفته اند و کارکنان می‌توانند راکتور را تخلیه یا سوخت رسانی کنند. وظیفه این مخزن فولادی، جلوگیری از نشت هر گونه گاز یا مایع رادیواکتیو از درون سیال است.
در نهایت این مخزن فولادی هم به وسیله یک ساختمان بتونی خارجی محافظت می‌شود. این ساختمان به قدری محکم است که در برابر اصابت یک هواپیمای جت مسافربری ( مشابه حادثه یازده سپتامبر ) هم تخریب نمی شود. وجود این ساختمان حفاظتی دوم برای جلوگیری از انتشار مواد رادیواکتیو در اثر هرگونه نشت از حفاظ اول ضروری است. در حادثه انفجار چرنوبیل، فقط یک ساختمان حفاظتی وجود داشت و همان موجب شد موادراکتیو در سطح اروپا پخش شود.

رآکتورهای هسته ای طبیعی
در طبیعت هم می‌توان نشانه هایی از رآکتور هسته ای پیدا کرد، البته به شرطی که تمام عوامل مورد نیاز به طور طبیعی در کنار هم قرار گرفته باشند. تنها نمونه شناخته شده یک رآکتور هسته ای طبیعی دو میلیارد سال پیش در منطقه اوکلو در کشور گابون ( قاره آفریقا ) فعالیتش را آغاز کرده است. البته دیگر چنین رآکتورهایی روی زمین شکل نمی گیرند، زیرا واپاشی رادیواکتیو این مواد ( به خصوص U-235 ) در این زمان طولانی 5/4 میلیارد ساله ( سن زمین )، فراوانی U-235 را در منابع طبیعی این رآکتورها بسیار کاهش داده است، به طوری که مقدار آن به پایین تر از حد مورد نیاز آغاز یک واکنش زنجیره ای رسیده است.
این رآکتورهای طبیعی زمانی شکل گرفتند که معادن غنی از اورانیوم به تدریج از آب زیرزمینی یا سطحی پر شدند. این آب به صورت کند کننده عمل کرد و واکنش های زنجیره ای شدیدی به وقوع پیوست. با افزایش دما، آب کند کننده بخار می‌شد و رآکتور خاموش شد. پس از مدتی، این بخارها به مایع تبدیل می‌شدند و دوباره رآکتور به راه می‌افتاد. این سیستم خودکار و بسته، یک رآکتور را کنترل می‌کرد و برای صدها هزار سال، این رآکتور را فعال نگاه می‌داشت.
مطالعه و بررسی این رآکتورهای هسته ای طبیعی بسیار ارزشمند است، زیرا می‌تواند به تحلیل چگونگی حرکت مواد رادیواکتیو در پوسته زمین کمک کند. اگر زمین شناسان بتوانند را از این حرکت‌ها را شناسایی کنند، می‌توانند راه حل های جدیدی برای دفن زباله های هسته ای پیدا کنند تا روزی خدای ناکرده، این ضایعات خطرناک به منابع آب سطح زمین نشت نکنند و فاجعه ای بشری به بار نیاورند.

انواع رآکتورهای گرمایی
الف - کند سازی با آب سبک:
a- رآکتور آب تحت فشار Pressurized Water Reactor(PWR)
b- رآکتور آب جوشان Boiling Water Reactor(BWR)
c- رآکتور D2G

ب- کند سازی با گرافیت:
a- ماگنوس Magnox
b- رآکتور پیشرفته با خنک کنندی گازی Advanced Gas-Coaled Reactor (AGR)
c- RBMK
d- PBMR

ج - کند کنندگی با آب سنگین:
a - SGHWR
b - CANDU

رآکتور آب تحت فشار، PWR
رآکتور PWR یکی از رایج ترین راکتورهای هسته ای است که از آب معمولی هم به عنوان کند ساز نوترونها و هم به عنوان خنک ساز استفاده می‌کند. در یک PWR، مدار خنک اولیه از آب تحت فشار استفاده می‌کند. آب تحت فشار، در دمایی بالاتر از آب معمولی به جوش می‌آید، از این دوچرخه خنک ساز اولیه را به گونه ای طراحی می‌کنند که آب با وجود آنکه دمایی بسیار بالا دارد، جوش نیاید و به بخار تبدیل نشود. این آب داغ و تحت فشار در یک مبدل حرارتی، گرما را به چرخه دوم منتقل میکند که یک نوع چرخه بخار است و از آب معمولی استفاده می‌کند. دراین چرخه آب جوش می‌آید و بخار داغ تشکیل می‌شود، بخار داغ یک توربین بخار را می‌چرخاند، توربین هم یک ژنراتور و در نهایت ژنراتور، انرژی الکتریکی تولید می‌کند.
PWR به دلیل دارابودن چرخه ثانویه با BWR تفاوت دارد. از گرمای تولیدی در PWR به عنوان سیستم گرم کننده درنواحی قطبی نیز استفاده شده است. این نوع رآکتور، رایج ترین نوع رآکتورهای هسته ای است و در حال حاضر، بیش از 230 عدد از آنها در نیروگاههای هسته ای تولید برق و صدها رآکتور دیگر برای تأمین انرژی تجهیزات دریایی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

خنک کننده
همان طور که می‌دانید، برخورد نوترونها با سوخت هسته ای درون میله های سوخت، موجب شکافت هسته اتمها می‌شود و این فرآیند هم به نوبه خود، گرما و نوترونهای بیشتری آزاد می‌کند. اگر این حرارت آزاد شده منتقل نشود، ممکن است میله های سوخت ذوب شوند و ساختار کنترلی رآکتور از بین برود ( و البته خطرهای مرگ آوری که به دنبال آن روی می‌دهند. ) در PWR، میله های سوخت به صورت یک دسته در ساختاری، ترسیمی قرار گرفته اند و آب از کف رآکتور به بالا جریان پیدا می‌کند. آب از میان این میله های سوخت عبور می‌کند و به شدت گرم می‌شود، به طوری که به دمای 325 درجه سانتی گراد می‌رسد. درمبدل حرارتی، این آب داغ موجب داغ شدن آب در چرخه دوم می‌شود و بخاری با دمای 270 درجه سانتی گراد تولید می‌کند تا توربین را بچرخاند.

کند کننده
نوترونهای حاصل از یک شکافت هسته ای بیش از آن حدی گرمند که بتوانند یک واکنش شکافت هسته ای را آغاز کنند. انرژی آنها را باید کاهش داد تا با محیط اطراف خود به تعادل گرمایی برسند. محیط اطراف نوترونها ( قلب رآکتور ) دمایی در حدود 450 درجه سانتی گراد دارد.
در یک PWR، نوترونها در پی برخورد با مولکولهای آب خنک ساز، انرژی جنبشی خود را از دست می‌دهند؛ به طوری که پس از 8 تا 10 برخورد ( البته به طور متوسط ) با محیط هم دما می‌شوند. در این حالت، احتمال جذب نوترونها از سوی هسته U-235 بسیار زیاد است ودر صورت جذب، بالافاصله هسته U-236 جدید دچار شکافت می‌شود.
مکانیسم حساسی که هر رآکتور هسته ای را کنترل می‌کند، سرعت آزاد سازی نوترونها در طول یک فرآیند شکافت است به طور متوسط از هر شکافت، دونوترون و مقدار زیادی انرژی آزاد می‌شود. نوترونهای آزاد شده اگر با هسته U-235 دیگری برخورد کنند، شکافت دیگری را سبب می‌شوند و در نهایت یک واکنش زنجیره ای روی می‌دهد. اگر تمام این نوترونها در یک لحظه آزاد شوند، تعدادشان به قدری زیاد می‌شود که باعث ذوب شدن راکتور خواهد شد. ( تعداد ذرات پر انرژی، دمای یک سیستم را تعیین می‌کند. معادله بوتنرمن، این ارتباط را توصیف می‌کند. ) خوشبختانه برخی از این نوترونها پس از یک بازه زمانی نه چندان کوتاه ( حدود یک دقیقه ) تولید می‌شوند و سبب می‌شوند دیگر عوامل کنترل کننده از این تاخیر زمانی استفاده کرده، اثر خود را داشته باشند.
یکی از مزیت های استفاه از آب در PWR، این است که اثر کند سازی آب با افزایش دما کاهش می‌یابد. در حالت عادی، آب در فشار 150 برابر فشار یک اتمسفر قرار دارد ( حدود 15 مگا پاسکال ) و در قلب رآکتور به دمای 325 درجه سانتی گراد می‌رسد. درست است که آب با فشار پانزده مگا پاکسال در این دما جوش نمی آید، ولی به شدت از خاصیت کند کنندگی اش کاسته می‌شود، بنابراین آهنگ واکنش شکافت هسته ای کاهش می‌یابد، حرارت کمتری تولید می‌شود و دما پایین می‌آید. دما که کاهش یابد، توان رآکتور افزایش می‌یابد و دما که افزایش یابد توان راکتور کاهش می‌یابد؛ پس خود سیستم PWR دارای یک سیستم خود تعادلی در رآکتور است و تضمین می‌کند توان رآکتور در کمترین میزان مورد نیاز برای تأمین گرمای سیستم بخار ثانویه است.
در اغلب رآکتورهای PWR، توان رآکتور را در دوره فعالیت معمولی با تغییرات غلظت بورون ( در شکل اسید بوریک ) در چرخه خنک کننده اولیه کنترل اولیه کنترل می‌کنند سرعت جریان خنک کننده اول در رآکتورهای PWR معمولی ثابت است. بورون یک جذب کننده قوی نوترون است و با افزایش یا کاهش غلظت آن، می‌توان شدت فعالیت راکتور را کاهش یا افزایش داد. برای این کار، یک سیستم کنترلی پیچیده شامل پمپ های فشار بالا که آب را در فشار 15 مگا پاسکال از چرخه خارج می‌کند، تجهیزات تغییر غلظت اسید بوریک و تزریق مجدد آب به چرخه خنک ساز مورد نیاز است.
یکی از اشکالات راکتورهای شکافت، این است که حتی پس از توقف واکنش شکافت، هنوز هم واپاشی های رادیواکتیوی انجام می‌شود و حرارت زیادی آزاد می‌شود که می‌تواند راکتور را ذوب کند. البته سیستم های حفاظتی و پشتیبانی متعددی برای جلوگیری از این واقعه وجود دارند، با این حال ممکن است در اثر پیچیدگی های این سیستم، برهمکنش های پیش بینی نشده یا خطاهای عملیاتی مرگ آفرینی در شرایط اضطراری روی دهند. در نهایت، هر رآکتور با یک حفاظ ساختمانی بتونی احاطه شده است که آخرین سد در برابر تشعشعات رادیواکتیو است.

رآکتور آب جوشان، BWR
در رآکتور آب جوشان، از آب سبک استفاده می‌شود. آب سبک، آبی است که در آن فقط هیدروژن معمولی وجود دارد. ) BWR اختلاف زیادی با رآکتور آب تحت فشار ندارد، غیر از اینکه در BWR فقط یک چرخه خنک کننده وجود دارد و آب مستقیما در قلب راکتور به جوش می‌آید. فشار آب در BWR کمتر از PWR است، به طوری که در بیشترین مقدار به 75 برابر فشار جو می‌رسد ( 5/7 مگا پاسکال ) و بدین ترتیب آب در دمای 285 درجه سانتی گراد به جوش می‌آید.
رآکتور BWR به شکلی طراحی شده که بین 12 تا 15 درصد آب درون قلب رآکتور به شکل بخار در قسمت بالای آن قرار می‌گیرد. بدین ترتیب عملکرد بخش بالایی و پایینی هسته رآکتور با هم تفاوت دارند. در بخش بالایی قلب رآکتور، کند سازی کمتری صورت می‌گیرد و در نتیجه بخش بالایی کمتر است.
در حالت کلی دو مکانیسم برای کنترل BWR وجود دارد: استفاده از میله های کنترل و تغییر جریان آب درون راکتور.
الف - بالا بردن یا پایین آوردن میله های کنترل، روش معمولی کنترل توان رآکتور در حالت راه اندازی رآکتور تا رسیدن به 70 درصد حداکثر توان است. میله های کنترل حاوی مواد جذب کننده نوترون هستند؛ در نتیجه پایین آوردن آنها موجب افزایش جذب نوترون در میله ها، کاهش جذب نوترون در سوخت و درنهایت کاهش آهنگ شکافت هسته ای و پایین آمدن توان رآکتور می‌شود. بالا بردن میله های سوخت دقیقاً نتیجه معکوس می‌دهد.
ب - تغییرات جریان آب درون رآکتور، زمانی برای کنترل رآکتور مورد استفاده قرار می‌گیرد که راکتور بین 70 تا صد درصد توان خود کار می‌کند. اگر جریان آب درون رآکتور افزایش یابد، حباب های بخار در حال جوش سریع تر از قلب راکتور خارج می‌شوند و آب درون قلب رآکتور بیشتر می‌شود. افزایش مقدار آب به معنی افزایش کندسازی نوترون و جذب بیشتر نوترونها از سوی سوخت است و این یعنی افزایش توان راکتور. با کاهش جریان آب درون رآکتور، حباب‌ها بیشتر در رآکتور باقی می‌مانند، سطح آب کاهش می‌یابد و به دنبال آن کندسازی نوترونها و جذب نوترون هم کاهش می‌یابد و در نهایت توان رآکتور کاهش می‌یابد.
بخار تولید شده در قلب رآکتور از شیرهای جدا کننده بخار و صفحات خشک کن ( برای جذب هر گونه قطرات آب داغ ) عبور می‌کند و مستقیماً به سمت توربین های بخار که بخشی از مدار رآکتور محسوب می‌شوند، می‌رود. آب اطراف رآکتور همواره در معرض تابش و آلودگی رادیواکتیو است و از آنجا که توربین هم در تماس مستقیم با این آب است، باید پوشش حفاظتی داشته باشد. اغلب آلودگی های درون آب عمر کوتاهی دارند ( مانند N16 که بخش اعظم آلودگی های آب را تشکیل می‌دهد و نیمه عمرش تنها 7 ثانیه است )، بنابراین مدت کوتاهی پس از خاموش شدن رآکتور می‌توان به قسمت توربین وارد شد.
در رآکتور BWR، افزایش نسبت بخار آب به آب مایع درون رآکتور موجب کاهش گرمای خروجی می‌شود. با این حال، یک افزایش ناگهانی در فشار بخار، سبب بروز یک کاهش ناگهانی در نسبت بخار به آب مایع درون رآکتور می‌شود که خود، سبب افزایش توان خروجی می‌شود. این شرایط و دیگر حالت های خطرساز، موجب شده است از سیستم کنترلی اسید بوریک ( بورون ) نیز استفاده شود، بدین شکل که در سیستم پشتیبان خاموش کننده اضطراری، محلول اسید بوریک با غلظت بالا به چرخه خنک کننده تزریق می‌شود. خوبی این سیستم این است که اسید اوریک، یک خورنده قوی است و معمولا در PWR سبب می‌شود تلفات ناشی از خوردگی قابل توجه باشد. در بدترین شرایط اضطراری که تمام سیستم های امنیتی از کار افتاد، هر رآکتور به وسیله یک ساختمان حفاظتی از محیط اطراف جدا شده است. در یک رآکتور BWR جدی، حدود 800 دسته واحد سوخت قرار می‌گیرد و در هر دسته بین 74 تا 100 میله سوخت قرار می‌گیرد. این چنین حدود 140 تن اورانیوم در قلب رآکتور ذخیره می‌شود.

رآکتور D2G
رآکتور هسته ای D2G را می‌توان در تمام ناوهای دریایی ایالات متحده می‌توان پیدا کرد. D2G مخفف عبارت زیراست:
رآکتور ناو جنگی D=Destroyer-sized reactor
نس دوم 2=Second Geneation
ساخت جنرال الکتریک G= General - Electric built
بدین ترتیب، D2G را می‌توان مخفف این عبارت دانست: رآکتور هسته ای نسل دوم ویژه ناوهای جنگی ساخت جنرال الکتریک. این رآکتور برای تولید حداکثر 150 مگا وات انرژی الکتریکی و عمر مفید 15 سال مصرف معمولی طراحی شده است.
در این رآکتور، برای مخزن بخار دو رآکتور وجود دارد و طوری طراحی شده که بتوان هر دو اتاق توربین را با یک رآکتور به راه انداخت. اگر هر دو رآکتور فعال باشند، ناو به سرعت 32 گره می‌رسد. اگر یک رآکتور فعال باشد و توربین‌ها متصل به هم باشند، سرعت ناو به 25 تا 27 گره خواهد رسید و اگر فقط یک رآکتور فعال باشد ولی توربین‌ها جدا باشند، سرعت فقط 15 گره خواهد بود.

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 24 اسفند1385ساعت 3 PM  توسط سورنا  | 

 

کاربردهای دیگر فیزیک هسته ای
1- برای کشف مطلبی اگر احتیاج به تجزیه و تحلیل موادی باشد که هیچ گونه امکان کنترلی روی آن نیست چه کاری می‌توان انجام داد؟ مثلاً اگر بخواهیم مقداری خاک کفش مشخص مظنونی یا موی سر یک انسان و یا نفت خام یک کشتی را که مقداری از کالای خود را بطور غیر قانونی در جای دیگر فروخته است تجزیه و تحلیل نمایید، چه کاری می‌توانیم بکنیم؟ البته می‌توان از روش شیمیایی استفاده کرد؛ اما روش سریع و مطمئن تری هم وجود دارد. نمونه ای از ماده ای را که نیاز به تجزیه دارد برداشته و آن را با ایزوتوپ رادیواکتیو مخلوط می‌کنیم، نمونه رادیواکتیو شده را در یک راکتور تحقیقاتی به وسیله نوترون بمباران می‌کنیم. با جذب نوترون نمونه پایدار شده و اتم های جسم مورد آزمایش نیز رادیواکتیو می‌شوند و تابش می‌کنند. مقدار تابش برای هر عنصر متفاوت است. بنابراین اگر ده عنصر مختلف در نمونه داشته باشیم، ده نوع تابش مختلف نیز خواهیم داشت. از روی این تابش‌ها می‌توان نوع و میزان عناصر تشکیل دهنده نمونه را مشخص کرد. از این روش می‌توان برای ردیابی آلودگی هوا و هم چنین آلودگی دریا توسط نفت کش‌ها استفاده کرد. با آزمایش 40 نوع نفت مختلف که در نقاط مختلف جهان استخراج می‌شوند دانشمندان به این نتیجه رسیدند که در تمام مواد نفتی هفت نوع عنصر مشترک وجود دارد. اما مقدار آنها در نفتی که در یک نقطه استخراج می‌شود با نفت نقطه دیگر دنیا متفاوت است.
هنگامی که مواد نفتی در جایی مشاهده می‌شوند نمونه ای از آن به آزمایشگاه برده شده و در معرض تابش نوترونی قرار می‌گیرد و به این ترتیب عناصر مختلف آن و مقدار آنها مشخص می‌شود. و می‌توان به طور دقیق اعلام کرد که کدام کشتی مسئول آلوده سازی بوده است.
یک روش ساده و سریع، برای تجزیه هوای آلوده نیز وجود دارد. ابتدا وسیله صافی هایی آلودگی هوا گرفته می‌شود. و سپس به وسیله همان روشی که در بالا توضیح داده شده نوع و مقدار عناصر زیان آور موجود درا آن مشخص می‌شود. با تهیه نقشه های برای آلودگی هوا مشابه نقشه های تغییرات جوی، می‌توان پیش گویی هایی در مورد آلودگی هوا انجام داد و اقدامات لازم را در رابطه با پاکیزه نگه داشتن هوا انجام داد.
2- یکی دیگر از کاربردهای تابش های هسته ای تصویر برداری است. همانطور که می‌دانید برای تصویر برداری از اجسام تیره ( کدر ) مثل بدن انسان از اشعه ایکس استفاده می‌شود. حالا اگر از اشعه ای پرانرژی تر از اشعه X استفاده کنیم، قابلیت نفوذ در عمق بیشتری را دارد و به این ترتیب از اجسام ضخیم تر نیز می‌توان عکس برداری کرد. اشعه گاما خیلی از اشعه X قوی تر است و می‌تواند در فلزات و اجسام تیره به قطر چند اینچ نفوذ کند و این امکان را برای مهندسین فراهم کند تا داخل ماشین آلات را ببینند.
3- ردیابی ایزوتوپ رادیواکتیو را تقریباً در تمام مراحل تأسیسات صنعتی پتروشیمی می‌توان مشاهده نمود. هنگام کشف و استخراج نفت، دانشمندان میله های رادیواکتیو را داخل چاههای آزمایشی فرو برده، سپس میزان انتشار تشعشع رادیواکتیو را در طبقات مختلف اندازه می‌گیرند زمین شناسان میزان بازتاب اشعه رادیواکتیو را ثبت نموده و یک تصویر واضح و دقیق از طبقات زیرین جهت حفاری بیشتر برای رسیدن به نفت در آن منطقه یا متوقف کردن کار به دست می‌آورند، در تأسیسات تصفیه و پالایش از ردیابی های ایزوتوپ های رادیواکتیو جهت دنبال کردن مواد پتروشیمی و آماده سازی آنها در قسمتهای مختلف استفاده می‌شود. در مرحله نهایی محصولات مواد نفتی تصفیه شده جهت تعیین درجه خالص بودن آنها با استفاده از ایزوتوپهای رادیواکتیو آزمایش می‌شوند در هنگام انتقال مواد نفتی در فاصله های زیاد، چون شرکتهای مختلف نفتی از لوله های نفت مشترک استفاده می‌کنند ردیابی ایزوتوپی مختلف جهت علامت گذاری ابتدای انتقال هر محموله نفتی به کار برده می‌شوند.


+ نوشته شده در  پنجشنبه 24 اسفند1385ساعت 3 PM  توسط سورنا  | 

این اولین مقاله از سری مقالاتی در خصوص انرژی هسته ای است.

واشنگتن -- به گفته مسئولان ایالات متحده، نمایندگان صنایع و شمار فزاینده ای از دولت های خارجی و گروه های بین المللی، انرژی هسته ای بهترین گزینه ممکن برای تولید برق در مقیاس وسیع است که به انتشارات مرتبط با گرم شدن زمین هم نمی افزاید.

اندرو پاترسون (2)، تحلیلگر سیاست در وزارت انرژی ایالات متحده در 20 آوریل در مصاحبه ای گفت، "انرژی هسته ای تنها شکلی از انرژی است که بدون انتشار آلاینده از سوخت کم برق زیاد تولید می کند."

به گفته مسئولان دولت ایالات متحده، دلیل حمایت دولت بوش از طرح های احیای مجدد صنایع نیروی هسته ای پس از ربع قرن وقفه به خاطر هزینه مالی، مسائل ایمنی و مخالفت عمومی همین است. دولت در سال 2002 برنامه ای برای تشویق این صنایع به ساخت نیروگاه های جدید در دهه آینده اجرا کرد.

کشورها در مورد انرژی هسته ای تجدید نظر می کنند

برخی از کشورها در صنایع انرژی هسته ای از ایالات متحده پیشی گرفته اند. به گزارش اداره اطلاعات وزارت انرژی، در سال 2004، سهم برق تولید شده از انرژی هسته ای در 17 کشور جهان از سهم 20 درصدی ایالات متحده بیشتر بود: فرانسه 78 درصد؛ لیتوانی 72 درصد؛ بلژیک 55 درصد؛ کره جنوبی 38 درصد؛ و ژاپن 30 درصد.

به گفته کارشناسان مسائل انرژی، با توجه به قیمت های بالا و بی ثبات انرژی و استفاده چند کشور از نفت و گاز طبیعی به عنوان سلاح سیاسی، کشورهایی که برنامه هسته ای خود را در سال های گذشته متوقف کرده یا اصلا برنامه هسته ای ندارند در استفاده از انرژی هسته ای تجدید نظر کرده اند.

بنابر گزارش های خبری، چین برنامه انرژی هسته ای گسترده ای دارد، و بریتانیا، ایتالیا و سوئد در حال بررسی گزینه های مختلف انرژی بوده تا برای ساختن راکتورهای جدید تصمیم گیری کنند.

وزرای انرژی گروه 8 -- ایالات متحده، فرانسه، بریتانیا، کانادا، آلمان، ژاپن، ایتالیا و روسیه -- اخیرا انرژی هسته ای را به عنوان بخش اساسی مجموعه انرژی های مصرفی مورد تایید قرار دادند. رهبران کشورهای عضو گروه 8 در ژوئیه در سنت پیترزبورگ، روسیه تشکیل جلسه خواهند داد و پیش بینی می شود مسائل مربوط به انرژی از مهم ترین موضوعات در دستور کار باشد.

وزرای انرژی در بیانیه پایانی اجلاس ماه مارس گفتند، "تولید امن و ایمن انرژی هسته ای در مقیاس وسیع برای پایداری زیست محیطی تنوع منابع انرژی در دراز مدت اهمیت حیاتی دارد.

به گزارش فاینانشال تایمز چاپ لندن، آژانس انرژی بین المللی، به نمایندگی 26 کشور توسعه یافته، پژوهشی را منتشر خواهد کرد که به "احتمال قوی" از گسترش انرژی هسته ای به عنوان بهترین راه برای افزایش امنیت انرژی و بهترین راهکار برای مسئله گرم شدن زمین حمایت می کند.

شراکت جهانی و گسترش سلاح های هسته ای

دولت بوش اخیرا شراکت بین المللی ای با هدف ترویج انرژی هسته ای در سرتاسر جهان اجرا کرد. این برنامه، که شراکت جهانی انرژی هسته ای نام دارد، افزایش راندمان انرژی هسته ای، مورد خطاب قرار دادن مسئله گسترش سلاح های هسته ای و کمک به تامین برق مورد نیاز کشورهای در حال توسعه بخصوص آنهایی که رشد سریع دارند را وعده می دهد.

به گزارش وزارت انرژی، برآورد می شود تا سال 2025 کشورهای در حال توسعه 125 درصد بیشتر از امروز برق مصرف کنند. بنابر برآورد وزارت انرژی، تولید این میزان برق با زغال -- منبع اصلی تولید برق -- سالانه 5 میلیارد تن گاز گلخانه ای یعنی دو برابر انتشارات فعلی نیروگاه های زغال سنگی ایالات متحده منتشر خواهد کرد. گازهای مانند دی اکسید کربن، که مهم ترین گاز گلخانه ای است و در گرم شدن زمین نقش دارد در نیروگاه های هسته ای تولید نمی شوند.

ساموئل بادمن، وزیر انرژی ایالات متحده اخیرا گفت، "مردم در همه جا رفته رفته انرژی هسته ای را به عنوان گزینه نه تنها قابل قبول و قابل اطمینان، بلکه مطلوب نیز می پذیرند."

شراکت جهانی انرژی هسته ای مسئله گسترش سلاح های هسته ای که از خطرات بزرگ ناشی از تولید انرژی هسته ای است را مورد خطاب قرار می دهد. فناوری های جدید می توانند در بازیافت سوخت هسته ای مصرف شده برای تولید انرژی بیشتر و کاهش ضایعات رادیو اکتیو کمک کنند. این فناوری ها باعث می شوند پلوتونیوم، که در تولید سلاح های هسته ای به کار می رود، در فرایند بازفراوری جدا نشود.

با این وجود، برخی کارشناسان و گروه های زیست محیطی نسبت به موفق شدن این برنامه تردید دارند. توماس کاچرن (3)، مدیر برنامه هسته ای گروه زیست محیطی شورای دفاع از منابع طبیعی می گوید، حتی اگر موفقیت آمیز هم باشد "بسیار" گران تمام خواهد شد.

او در 23 مارس در مصاحبه ای گفت، علاوه بر این، "باعث افزایش و نه کاهش خطر گسترش سلاح های هسته ای برای ایالات متحده می شود" چون با آغاز بازفراوری سوخت مصرف شده در ایالات متحده "کشورهای دیگر از ما تقلید خواهند کرد."

به گفته پاترسون، امثال کاچرن از نکته اصلی غافلند.

پاترسون گفت، "شراکت جهانی انرژی هسته ای می تواند بسیار گران تمام شود. اما اگر واقعا راهی برای گسترش جهانی انرژی هسته ای و مقابله موثرتر با خطر گسترش سلاح های هسته ای داشته باشد، شاید به این قیمت بیارزد.

جان دویچ (4) از انستیتو تکنولوژی ماساچوست می گوید خطر ناشی از این برنامه به مراتب کمتر از خطر ناشی از ذخیره و نقل و انتقال پلوتونیوم در اطراف جهان است.

رئیس سابق سی آی اِی در 17 فوریه در مصاحبه ای گفت، "پس در حالی که خطرات و مسائل بسیار جدی از این پیشنهاد ناشی می شود، خطرات ناشی از چرخه سوخت بسته و فعالیت های بازفراوری به مراتب بیشتر است."

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 24 اسفند1385ساعت 3 PM  توسط سورنا  |